اظهارات پتریوس يكبار ديگر وجود اختلاف نظر ميان سياستمداران و جنگ سالاران آمريكا را آشكار ساخت. چرا كه بارك اوباما و دستيارانش مرتبا اصرار مي‌ورزند كه جنگ افغانستان در نيمه تابستان 1390 يعني كمتر از يكسال ديگر به پايان مي‌رسد بدين ترتيب كارآئي مورد انتظار در مورد اعزام 30 هزار نيروي تازه نفس به افغانستان، پيشاپيش مورد ترديد جدي قرار گرفته است. اوباما در صدد است با اعزام 30 هزار نيروي تازه نفس، روند تحولات سياسي - نظامي در افغانستان را تغيير دهد ولي جنرالها پيشاپيش هشدار مي‌دهند كه انتظار يك تحول چشمگير، بيهوده است و جنگ در مسير "فرسايشي" به پيش مي‌رود و اميدي به پيروزي سريع وجود ندارد. بدين ترتيب اصل ضرورت اعزام 30 هزار نيروي تازه نفس به جبهه‌ها به كلي مورد ترديد است. همين فراز و نشيب‌ها و اتخاد تدابير و تصميمات متناقض، آنهم در سطح فرماندهي ارشد نيروها باعث سردرگمي و بلاتكليفي در سطوح مختلف تصميم گيري در جبهه و پشت جبهه شده و قابليت‌هاي پنتاگون و اردو را به كلي به زير سوال برده است. با وجود اين، جنگ سالاران در يك ضد حمله سياسي - تبليغاتي، سعي دارند سياستمداران و مشخصا اوباما را به ناتواني، ندانم كاري و عدم آگاهي از رموز جنگ و جبهه متهم سازند. آشكارترين نمود عيني در اين زمينه را جنرال "استنلي مك كريستال" فرمانده سابق نظاميان آمريكايي در افغانستان به نمايش گذاشت كه البته اعتبار و موقعيت شغلي خود را نيز قرباني كرد و به حاشيه رانده شد.
البته جنرال پتریوس جانشين وي نيز تقريبا همان مواضع را با جملاتي حساب شده‌تر بيان مي‌كند و هشدار مي‌دهد كه دستكم تا 10 سال آينده، اميدي به پيروزي و موفقيت نمي‌رود. با وجود آنكه پتریوس در مورد سرنوشت جنگ پس از ده سال ديگر را هم پيش‌بيني نمي‌كند اما همين سكوت وي در اين مورد نشان مي‌دهد كه براي آن روز هم اميدي به پيروزي نيست و گرنه براي تضمين موقعيت پنتاگون و تثبيت موقعيت جنرالها هم كه شده، لازم بود بيان شود.