سخنی در رابطه با پارچه ای تمثیلی

مسمأ به لوی جرگه عنعنوی!؟

انجنير محمد امین کریم

در حالیکه ملت بخاک و خون کشیدۀ افغانستان از سالیانی بدینسو زیر رگبار پدیدۀ شوم جنگ تحمیلی قرار گرفته است، سردمداران رژیم دست نشاندۀ کابل همانند قصابی که در غم چربو است، مذبوحانه تلاش دارند تا بقای خود را بقیمت تداوم جنگ و قتل عام مردم، بدرازا بکشند.
ازین رو در پهلوی طرفند های متعدد، از قبیلِ تشکیل به اصطلاح "شورای عالی صلح" که بجز از جنگ افروزان و هیزم چینان کسی در آن عضویت نداشت، امروز نیرنگ دیگری را بنام لوی جرکه عنعنوی و با مصرف گزاف براه انداخته است. در پشت این پرده مزخرف دستان ناپاک اشغالگران خارجی  علی الرغم مخفی کاری ها، کاملا مشهود است.
گروهک های مؤتلفۀ کابل نشین گمان میبرند که با این خیمه شب بازی ها میتوانند اذهان مردم ما را از معضله اصلی که همانا اشغال و جنگ تباه کن است برای مدتی اغفال نمایند.
قدر مسلم اینست که رژیم فرسودۀ کابل با این خدنگ، لا مشروعیت خود را مضاعف میکند. چه نظامِ که خود عروسک نیرو های اشغالگر است با چه صلاحیتی میتواند جرگه ای دایر نماید که در آن بحث از حاکمیت ملی باشد؟! مگر آقای کرزی به صراحت اعتراف نکرد (در همین جرگه) که تا به امروز کشور ما از حاکمیت ملی – یعنی استقلال و آزادی – محروم است؟. مگر این جرگه حتی بر اساس موازین مطروحه و قانون به اصطلاح اساسیِ فرمایشی خود شان هم غیر مشروع نیست؟! مگر مشاوره دریک کشور اشغال شده به مثابۀ تقاضای زندانبان از فرمانده اش مبنی بر نان بهتر و تقلیل شکنجه برای زندانی تلقی نمی گردد؟ ( از قبیل رفع عملیات شبانه) یعنی شما مردم را در روز حق کشتار دارید در شب نه!!! حزب اسلامی افغانستان با صراحت اعلام میدارد که ملت افغانستان به هیچ صورتی تداوم اشغال خارجی را تحت هیچ نامی پذیرا نبوده و برائت ملت مسلمان خویش را از نتایج از قبل تعین شده و پوچ آن، قویاً اعلام میدارد.
امعان نظر درین قضیه بهر وطندوست خردمند، این حقیقت را تداعی میکند، که یگانه راه حل بحران کشور، در اعلام آتش بس و آغاز مذاکرات علنی و شفاف در بین دو طرف اصلی جنگ یعنی نیرو های امریکایی و ناتو از یک طرف، و جنبش مقاومت ملی اسلامی، از جانب دیگر نهفته است. این مذاکرات نه تنها باید ماحول چگونگی خروج نیرو های خارجی بلکه برای خروج آنها و ثبات آتیۀ کشور انجام پذیرد. زیرا تهاجم نیرو های غربی دست اندازی کشور های منطقه بخصوص ایران، هندوستان و روسیه را شدیدا در قبال داشته است. ثبات آیندۀ کشور که خواست اساسی و برحق ملت افغان است در گرو تضمین جلوگیری از مداخلات نامشروع این کشور ها و کوتاه کردن دست عوامل داخلی آنها می باشد.

به امید افغانستان آزاد، مستقل و اسلامی.